PPWR w sklepie internetowym. Cztery daty do 2030 i plan na 12 miesięcy
Od 12 sierpnia 2026 rozporządzenie o opakowaniach stosuje się wprost w każdym sklepie internetowym, a limit 50 procent pustej przestrzeni w paczce wchodzi 1 stycznia 2030. Polska ustawa jest wciąż projektem. Kalendarz, dane Eurostatu i plan na 12 miesięcy.
Od 12 sierpnia 2026 rozporządzenie o opakowaniach (PPWR, 2025/40) stosuje się bezpośrednio w każdym sklepie internetowym w Unii, a jego najcięższy wymóg, najwyżej 50 procent pustej przestrzeni w paczce, wchodzi 1 stycznia 2030. Polska ustawa, która ma to wdrożyć i przebudować opłaty za opakowania, jest wciąż projektem. Sklep ma więc dziś obowiązki unijne bez krajowej instrukcji obsługi. Nasze stanowisko po przeczytaniu rozporządzenia, projektu ustawy i danych Eurostatu: przez najbliższe 12 miesięcy nie chodzi o kary, tylko o dwie decyzje. Pierwsza: kim jesteś w łańcuchu opakowań i gdzie musisz się zarejestrować. Druga: jak dobierasz karton do zamówienia. Kto ustawi obie teraz, w 2030 roku nie będzie musiał zmieniać niczego.
Wersja do pobrania: ten raport jako PDF (174 KB), do wydruku albo przekazania księgowej i dostawcy opakowań.
Streszczenie w minutę
- PPWR to rozporządzenie, nie dyrektywa: obowiązuje wprost, bez polskiej ustawy i niezależnie od jej losów.
- Od 12 sierpnia 2026 działa rejestracja producentów opakowań i obowiązek sprawdzania tej rejestracji przez platformy i operatorów fulfillmentu. Jeżeli sam pakujesz paczki, jesteś producentem opakowania wysyłkowego.
- Limit 50 procent pustej przestrzeni obowiązuje od 1 stycznia 2030. Folia bąbelkowa, poduszki powietrzne i wypełniacze papierowe liczą się jako pusta przestrzeń, nie jako produkt.
- Polska ustawa opakowaniowa (projekt UC100) ma zastąpić dotychczasowy system dopiero od 2029 roku; w projekcie są opłaty liczone od kilograma opakowania.
- Polska generuje 182 kg odpadów opakowaniowych na mieszkańca rocznie, tyle co średnia Unii, i odzyskuje z nich 64 procent. Papier i tektura, czyli materiał kartonów, mają u nas recykling na poziomie 93 procent.
1. Rozporządzenie, nie dyrektywa. Dlaczego to ma znaczenie dla małego sklepu
Dotychczasowe przepisy o opakowaniach w Unii były dyrektywą z 1994 roku, którą każdy kraj wdrażał po swojemu. Polska zrobiła to ustawą o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi z 2013 roku, z wpisem do BDO i sprawozdaniami. PPWR jest rozporządzeniem: obowiązuje w tym samym brzmieniu od Lizbony po Tallin, bez transpozycji. Kancelaria PwC ujęła to w jednym zdaniu w komentarzu do lipcowej wersji polskiego projektu: przepisy PPWR stosuje się „niezależnie od stanu krajowej legislacji”.
Dla właściciela sklepu oznacza to odwrócenie znanej kolejności. Zwykle najpierw pojawia się polska ustawa, potem rozporządzenia wykonawcze, a na końcu interpretacje. Tu jest odwrotnie: obowiązki unijne już działają, a krajowa ustawa dopisze do nich opłaty i rejestr. Kto czeka na „polską wersję”, czeka na coś, co nie zmieni treści obowiązków, tylko doda do nich rachunek.
2. Kim jesteś w PPWR: cztery role jednego sklepu
Rozporządzenie nie zna pojęcia „sklep internetowy”. Zna wytwórcę opakowania, producenta, importera, dystrybutora i dostawcę usług realizacji zamówień. Ten sam sklep bywa w kilku rolach naraz:
- Producent, jeżeli po raz pierwszy udostępniasz na rynku opakowany produkt pod własną marką albo sam napełniasz opakowanie. Sklep, który pakuje zamówienie do kartonu wysyłkowego, jest producentem tego opakowania wysyłkowego. To on odpowiada za rejestrację i za opłaty w systemie rozszerzonej odpowiedzialności producenta.
- Importer, jeżeli sprowadzasz zapakowany towar spoza Unii, na przykład z Chin. Wtedy przejmujesz obowiązki producenta dla opakowań, które wjechały z towarem.
- Dystrybutor, jeżeli sprzedajesz towar zapakowany przez kogoś innego. Dystrybutor ma sprawdzić, czy opakowanie ma wymagane oznaczenia i czy producent jest zarejestrowany.
- Sprzedawca transgraniczny: gdy wysyłasz do konsumenta w innym kraju Unii, stajesz się producentem opakowania w kraju konsumenta i tam podlegasz rejestracji. Ten wątek opisaliśmy osobno we wpisie o producencie opakowań w kraju konsumenta.
Piąta rola nie dotyczy sklepu, ale go obchodzi: dostawca usług realizacji zamówień, czyli operator fulfillmentu. Artykuł 45 rozporządzenia każe mu przed rozpoczęciem obsługi sprawdzić, czy sprzedawca, dla którego pakuje, jest zarejestrowany jako producent. Ten sam obowiązek mają platformy handlowe. W praktyce Allegro, Amazon i operator magazynowy będą prosić o numer z rejestru, tak jak dziś proszą o NIP i numer BDO.
3. Kalendarz PPWR dla sklepu: siedem dat
| Data | Co wchodzi | Kogo dotyczy w sklepie |
|---|---|---|
| 12.08.2026 | Stosowanie rozporządzenia: rejestracja producentów (art. 44), weryfikacja rejestracji przez platformy i operatorów (art. 45), obowiązki dystrybutora (art. 19), niepogarszanie zgodności opakowań przez magazyny (art. 20), zasada minimalizacji opakowania (art. 10) | każdego, kto pakuje albo sprzedaje zapakowany towar |
| 12.02.2027 | Wytyczne Komisji do listy zakazanych formatów opakowań (załącznik V) | sklepów z własnymi opakowaniami jednostkowymi |
| 12.02.2028 | Komisja przyjmuje metodę liczenia pustej przestrzeni (art. 24 ust. 2); opakowania handlowe: pusta przestrzeń ograniczona do minimum (art. 24 ust. 4) | producentów opakowań handlowych, sklepów z zestawami |
| 12.08.2028 | Zharmonizowana etykieta materiałowa na opakowaniach (art. 12 ust. 1) | wytwórców kartonów; sklep zbiera etykiety od dostawców |
| 12.02.2029 | Etykieta „wielokrotnego użytku” (art. 12 ust. 2) | sklepów stosujących opakowania zwrotne |
| 01.01.2030 | Limit 50 procent pustej przestrzeni w opakowaniu zbiorczym, transportowym i e-commerce (art. 24 ust. 1); minimalizacja masy i objętości (art. 10); recyklowalność (art. 6); recyklat w tworzywach (art. 7); zakaz formatów z załącznika V (art. 25); cele ponownego użycia (art. 29) | każdego, kto pakuje paczki |
| 01.01.2040 | Podwyższone cele ponownego użycia opakowań transportowych (70 procent) | wszystkich |
4. Co obowiązuje od 12 sierpnia 2026, a co dopiero w 2030
To rozróżnienie jest w opracowaniach branżowych mylone najczęściej, dlatego rozpisujemy je wprost.
Działa od 12 sierpnia 2026:
- rejestracja producenta opakowań w każdym państwie, w którym po raz pierwszy udostępniasz opakowanie (art. 44); w Polsce do czasu nowej ustawy tę rolę pełni dotychczasowy wpis do BDO,
- obowiązek platform i operatorów fulfillmentu, żeby sprawdzić Twoją rejestrację przed obsługą (art. 45 ust. 7 do 9),
- obowiązek dystrybutora: sprawdzenie, czy opakowanie ma wymagane oznaczenia i deklarację zgodności (art. 19),
- zasada minimalizacji: opakowanie ma być „tak małe, jak to konieczne” pod względem masy i objętości (art. 10), na razie bez liczbowego limitu,
- zakaz pogarszania zgodności opakowania przy magazynowaniu i pakowaniu (art. 20), czyli obowiązek operatora, nie sklepu.
Wchodzi 1 stycznia 2030 albo trzy lata po akcie wykonawczym Komisji, zależnie od tego, co późniejsze:
- limit 50 procent pustej przestrzeni w opakowaniach zbiorczych, transportowych i e-commerce (art. 24 ust. 1),
- wymóg recyklowalności każdego opakowania z klasami A do C (art. 6),
- minimalna zawartość recyklatu w opakowaniach z tworzyw (art. 7),
- zakaz formatów z załącznika V, między innymi jednorazowych opakowań na owoce i warzywa poniżej 1,5 kg oraz miniaturowych kosmetyków hotelowych (art. 25).
Czego sklep nie musi robić, choć czyta o tym w ofertach doradców: nie wystawia deklaracji zgodności dla kartonów, które kupuje. Deklarację sporządza wytwórca opakowania (art. 15 ust. 2), a sklep ją zbiera i przechowuje. Nie liczy też dziś współczynnika pustej przestrzeni według urzędowej metody, bo tej metody jeszcze nie ma; Komisja ma ją przyjąć do 12 lutego 2028.
5. Pusta przestrzeń: jak będzie liczona i co to znaczy dla kartonu
Pusta przestrzeń to różnica między objętością opakowania a objętością produktu w środku. Współczynnik pustej przestrzeni to jej stosunek do całej objętości. Kluczowy jest ustęp 3 artykułu 24: materiały wypełniające, w tym folia bąbelkowa, poduszki powietrzne, chipsy i wełna drzewna, liczą się jako pusta przestrzeń. Producent opakowań Smurfit Westrock w swoim omówieniu rozporządzenia podkreśla to samo: odpowiedzialność za limit spoczywa na tym, kto pakuje towar do opakowania zbiorczego, transportowego lub wysyłkowego, nie na wytwórcy kartonu.
Policzmy na typowym przykładzie z hali. Akcesorium samochodowe w opakowaniu 45 × 15 × 8 cm ma 5,4 litra objętości. W uniwersalnym kartonie 64 × 38 × 19 cm, najpopularniejszym formacie do paczkomatu gabarytu B, zostaje 40,8 litra pustki, czyli 88 procent. Ten sam produkt w kartonie 50 × 30 × 25 cm to 86 procent pustki. Dopiero karton 50 × 20 × 10 cm schodzi poniżej 50 procent. Wniosek jest prosty i niewygodny: limitu nie da się spełnić jednym uniwersalnym kartonem i workiem wypełniacza. Trzeba mieć kilka formatów i dobierać je do zamówienia, a to jest praca przy stole pakowania, nie decyzja w regulaminie.
Na naszej hali karton dobiera się do zamówienia z kilkunastu formatów, od paczkomatowego gabarytu A po 95-litrowy karton na zamówienia łączone, i to jest dziś najbardziej praktyczny sposób przygotowania się do 2030 roku. Sklep, który pakuje sam, powinien przynajmniej zmierzyć dwadzieścia najczęstszych zamówień i sprawdzić, w ilu z nich karton jest pełny mniej niż w połowie.
6. Polska ustawa: projekt, opłaty od kilograma i rok 2029
Ministerstwo Klimatu i Środowiska prowadzi projekt ustawy o opakowaniach i odpadach opakowaniowych (numer wykazu UC100), który wdraża PPWR i przebudowuje system rozszerzonej odpowiedzialności producenta. Według komentarza PwC z 13 lipca 2026 zaktualizowana wersja projektu z 8 lipca wprowadziła zmiany „raczej kosmetyczne niż systemowe”, a termin uchylenia dotychczasowej ustawy przesunięto na 1 stycznia 2029. Portal Spożywczy podsumował stan prac na miesiąc przed 12 sierpnia tytułem, który mówi wszystko: polska ustawa „nadal na początku drogi”.
Dla sklepu istotne są dwie rzeczy z projektu. Po pierwsze, opłaty mają być liczone od masy opakowania i od materiału. W wersji opisanej przez PwC pojawiają się stawki 5,00 zł za kilogram jednorazowych butelek z tworzywa i puszek, 0,25 zł za kilogram szkła wielokrotnego użytku oraz dodatek 1,00 zł za kilogram przy braku zawartości recyklatu. To wartości z projektu, nie z ustawy, i mogą się zmienić. Po drugie, pieniądze z opłat mają trafiać do Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i być dzielone między gminy. Sklep nie zobaczy z tego nic poza rachunkiem, dlatego jedyną realną dźwignią kosztu jest masa opakowań, którą wprowadza.
Tu pojawia się liczba, której większość sklepów dziś nie ma: ile kilogramów kartonu, folii i wypełniacza wysłały w miesiącu. Bez niej nie da się ani policzyć przyszłej opłaty, ani wypełnić sprawozdania. Operator fulfillmentu, który pakuje zamówienia w systemie, ma tę liczbę w raporcie operacji; sklep pakujący sam musi zacząć ją zapisywać.
7. Dane: gdzie Polska stoi na tle Unii
W 2023 roku Unia wytworzyła 79,7 mln ton odpadów opakowaniowych, czyli 177,8 kg na mieszkańca, i poddała recyklingowi 67,4 procent z nich. Papier i tektura to 40 procent tej masy. Polska w ostatnim roku z pełnymi danymi, 2022, wytworzyła 182,1 kg na mieszkańca, praktycznie tyle co ówczesna średnia unijna (186,5 kg), i odzyskała 64 procent. Dla porównania Niemcy generują 228,6 kg, Czechy 131,7 kg.
Z tych liczb wynika dla sklepu jeden praktyczny wniosek. Karton jako materiał nie jest zagrożony ani zakazami, ani niskim recyklingiem; to najbezpieczniejszy wybór na całą dekadę. Ryzyko regulacyjne i kosztowe siedzi w tworzywach: folii bąbelkowej, poduszkach powietrznych, foliopakach i taśmie. Od 2030 roku to one jednocześnie podnoszą współczynnik pustej przestrzeni i będą obciążone najwyższymi opłatami w projekcie polskiej ustawy.
Nasze zdanie
Zgadzamy się z kierunkiem rozporządzenia i nie zgadzamy z tym, jak trafia w małe sklepy. Kierunek jest zdrowy: paczka w połowie pusta to nie tylko odpad, to także droższy transport, więcej miejsca w samochodzie kuriera i więcej uszkodzeń, bo produkt się przesuwa. Widzimy to na hali od lat, bez żadnego rozporządzenia. Sklep, który pakuje w dobrany karton, płaci mniej za kuriera już dziś, a limit z 2030 roku tylko to potwierdzi.
Nie podoba nam się natomiast to, że najliczniejsza grupa adresatów, czyli jednoosobowe sklepy pakujące na stole w garażu, dostała rozporządzenie o 100 stronach bez krajowej ustawy, bez metody liczenia i z rynkiem doradców, który straszy limitem „od sierpnia”. Naszym zdaniem trzy czwarte tekstów o PPWR, które trafiają do właścicieli sklepów, myli daty i role. Efekt jest odwrotny do zamierzonego: sklep albo ignoruje temat, albo kupuje audyt, którego dziś nie potrzebuje.
Nasza propozycja jest przyziemna. Zamiast audytu zgodności, którego nikt jeszcze nie umie zrobić, bo metoda liczenia pustej przestrzeni powstanie w 2028 roku, sklep powinien zrobić dwie rzeczy w tym kwartale: uporządkować rejestracje (Polska plus kraje, do których wysyła) i zmierzyć własne paczki. Oba działania są tanie, oba dają liczby, i oba zostaną aktualne niezależnie od tego, jak skończy się polski projekt ustawy.
Jak to wygląda u nas na hali
Kiedy nowy klient przenosi do nas obsługę zamówień, pierwsze pytanie o opakowania nie brzmi „czy jesteście zgodni z PPWR”, tylko „w co pakujecie”. Odpowiadamy tak samo od lat: w karton dobrany do zamówienia, a nie w jeden format do wszystkiego. Przy wdrożeniu mierzymy najczęstsze zamówienia klienta i przypisujemy im formaty; zamówienia łączone dostają większy karton dopiero wtedy, gdy mniejszy naprawdę się nie domyka. Od sierpnia doszedł jeden nowy punkt w rozmowie wdrożeniowej: pytamy o rejestrację producenta, bo artykuł 45 każe nam ją sprawdzić, zanim zaczniemy pakować. Kto ma numer BDO, ma dziś odpowiedź; kto sprzedaje do Niemiec czy Francji, zwykle dowiaduje się od nas, że tam też jest producentem.
Plan na 12 miesięcy dla sklepu
- Do 30 września 2026: ustal swoje role. Wypisz, kto pakuje Twoje paczki (Ty, producent, operator), skąd sprowadzasz towar i do jakich krajów wysyłasz. Dla każdego kraju sprzedaży do konsumenta sprawdź, czy figurujesz w tamtejszym rejestrze producentów opakowań; w Polsce potwierdź aktualność wpisu do BDO i zakres działalności. Jeżeli obsługuje Cię operator, spodziewaj się prośby o te numery.
- Do 31 października 2026: zbierz deklaracje zgodności od dostawców opakowań. Napisz do producenta kartonów, foliopaków i wypełniaczy z prośbą o deklarację zgodności z PPWR (art. 15) i dokumentację techniczną. Zbierasz, nie wystawiasz. Zapisz odpowiedzi w jednym folderze.
- Do 30 listopada 2026: zmierz dwadzieścia najczęstszych zamówień. Dla każdego zapisz wymiary produktu, wymiary kartonu i rodzaj wypełniacza. Policz, w ilu przypadkach karton jest pełny mniej niż w połowie. To Twój pierwszy, własny współczynnik pustej przestrzeni, jeszcze przed metodą Komisji.
- Grudzień 2026: przetrwaj szczyt, ale zważ opakowania. Zanotuj masę kartonów, folii i wypełniaczy zużytych w miesiącu szczytu. To liczba, od której w projekcie polskiej ustawy liczone są opłaty. Operator, który pakuje w systemie, ma ją w raporcie; sam zapisz choćby z faktur od dostawcy opakowań.
- Styczeń 2027: dobierz formaty. Na podstawie pomiaru z listopada wprowadź trzy do pięciu formatów kartonów zamiast jednego. Zamień wypełniacz z tworzywa na papierowy tam, gdzie chroni równie dobrze. Zmierz koszt kuriera przed i po; zwykle to on zwraca inwestycję w formaty.
- 12 lutego 2027: sprawdź listę zakazanych formatów. Komisja publikuje wytyczne do załącznika V. Jeżeli sprzedajesz kosmetyki w miniaturach albo żywność w jednorazowych opakowaniach poniżej 1,5 kg, to dzień, w którym dowiesz się, czy Twoje opakowanie jednostkowe zniknie w 2030.
- Do 30 czerwca 2027: przygotuj stanowisko do polskiej ustawy. Śledź proces UC100 i policz z pomiaru z grudnia, ile wyniosłaby opłata przy stawkach z projektu. Jeżeli Twoje opakowania to głównie karton, wynik będzie niski; jeżeli folia i tworzywa, będzie argumentem za zmianą w kroku 5.
- Sierpień 2027: przegląd po roku. Powtórz pomiar dwudziestu zamówień. Cel na ten dzień: żadne z nich nie ma kartonu pełnego mniej niż w połowie. Kto to osiągnie w 2027, w 2030 nie zmieni nic.
Sklep, który pakuje przez operatora, ma dwa z tych kroków z głowy od razu: dobór formatów i raport masy opakowań są częścią kompletowania i pakowania zamówień w naszym magazynie, a przy zestawach i przepakowaniu także usług konfekcjonowania. Jeżeli sprzedajesz do kilku krajów Unii, wątek rejestracji w kraju konsumenta rozpisaliśmy na stronie o cross-border fulfillmencie.
Źródła
- Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 z 19 grudnia 2024 w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych: EUR-Lex, ELI 2025/40 (art. 6, 7, 10, 12, 15, 19, 20, 24, 25, 29, 44, 45, 71).
- Eurostat, „Packaging waste statistics”, dane za 2023 (79,7 mln t, 177,8 kg/os., recykling 67,4 procent): Statistics Explained; dane krajowe za 2022 ze zbioru env_waspac (odczyt 04.09.2026).
- Eurostat, „Plastic packaging waste in the EU: 35.3 kg per person”, 22 października 2025: komunikat.
- PwC Studio, „Miesiąc do PPWR – aktualizacja projektu polskiej ustawy opakowaniowej”, 13 lipca 2026: artykuł.
- Portal Spożywczy, „PPWR już za chwilę. Polska ustawa nadal na początku drogi”: artykuł.
- Smurfit Westrock, „PPWR: ograniczenie pustej przestrzeni”: omówienie art. 24.
- Shoper, „PPWR w e-commerce od 12 sierpnia 2026 r. Obowiązki sklepu”, 3 sierpnia 2026: artykuł.
- Nasze wcześniejsze teksty: PPWR od 12 sierpnia 2026: co musi sprawdzić sprzedawca oraz Wysyłasz do UE? Jesteś producentem opakowań w kraju konsumenta.


